Contents

Bibliography

Project Staff

News

Sources

About

Who was Grosseteste?

Home > Texts > Dicta Collection > Display Dictum 47

Dictum 47

General Bibliography for the Dicta Collection

Manuscript Source: Oxford, Bodleian Library MS Bodley 798 (SC 2656), fols. 33rb - 33va.

INC: Superbia est amor excellencie proprie.

EXPL: Hec tota mente appetenda est tranquillitas qua potest mens imperturbata persistere in omnibus perturbacionibus corporalibus, sicut celum et sidera serenitatem suam et ordinem cursus sui inperturbatum servant quantacumque fuerit in hiis inferioribus elementis et corruptibilibus perturbacio.


Quomodo ex superbia nascitur pusillanimitas

fol. 33rb: Superbia est amor excellencie proprie. Humilitas est amor persistendi in ordine sibi congruo, ex quo amore audet homo aggredi suo statui conveniencia. Pusillanimitas est huius audacie diminucio sive corrupcio, ex qua corrupcione mavult persistere inferius quam sibi congrueret, quam aggredi sibi congruencia.

fols. 33rb - 33va: Hanc audaciam aggrediendi scilicet sibi congruencia corrumpunt aut odium nimium non perficiendi inceptum, aut terror asperitatis senciende in aggrediendo et perficiendo inceptum.

fol. 33va: Odium autem dictum oritur de nimio amore potencie perficiendi inceptum sine obstaculo vel impedimento recindente actum inceptum. Et iste amor superbia est; talis enim potencia est maior quam que homini congruat.

fol. 33va: Terror vere dictus nascitur de nimio amore potencie perficiendi inceptum absque amaritudinis respersione. [respercione MS] Et iste amor iterum superbia est, quia hec potencia eciam maior est quam que homini viatori congruat.

fol. 33va: Sic ergo de superbia nascitur pusillanimitas. Dumque nichil vult agere nisi quod possit perficere sine obstaculo effectum retardante aut prescindente, et sine amaritudinis respersione, Deo se parificat, qui solus per se sic agit, aut beatis spiritibus qui virtute Dei subnixi taliter agunt. Fingit quoque se pusillanimitas amatricem tranquillitatis velud ignavia, cum in solo Deo vera sit tranquillitas. Hec tota mente appetenda est tranquillitas qua potest mens imperturbata persistere in omnibus perturbacionibus corporalibus, sicut celum et sidera serenitatem suam et ordinem cursus sui inperturbatum servant quantacumque fuerit in hiis inferioribus elementis et corruptibilibus perturbacio.